سلام.یه مدتی نرسیدم که زیر زمین رو آپ کنم.شب یلدا و کریسمس توی راهه.این عید های زمستونی برای من همیشه خوشحال کننده است هر چند که تقریبا همیشه روزای امتحانای آخر ترم رو نزدیک می کنه؛هر چند که داستان من و امتحان دادن مثل داستان پیر زن و تاکسی خالی می مونه.راستی فیلم مکس رو حتما ببینید.هر چند که 3 سال از تاریخ مصرفش گذشته اما می تونین یک ساعت و نیم بخندین.یه داستان نوشتم که توی پست بعدی میذارم.فعلا خداحافظ
Sunday, December 18, 2005
Tuesday, December 13, 2005
دوشنبه
و غرق می شود در حالو هوای دوشنبه.دیروز هوا گرفته بود و سه شنبه
پریروزی در کار نبود مثل همیشه اما چشمان نازنین هنوز اشک آلود بود
شاید از فراموش کردن آن صدای مهربانی که سیب را به او سرخ نشان داد
و یا از نسیان چشمان خیره به زیباییش.شاید هم از سر نبودن آن دوچشم
هنوز پر های سپید را که از آن بالا سر می خوردند و پایین می آمدند نگاه
می کرد و پیرهن صورتیش که مثل پرجم های پیروزی در بادی که نبود
تکان تکان می خوردند.بلند شد و بدن بیست ساله اش را تکانی داد تا شاید
برگ های تقویم آویزان به دیوار اتاقش دوشنبه را تازه کند.تمام هفته ها
دوشنبه نداشتند.اما چطور ممکن است که او هنوز یادش می آید که دوشنبه ای
بود که زیر آب رودخانه یوزپلنگ ها خانه ای سبز بود.یادش می آمد که
دوشنبه ای بود که وقتی سر کوچه بچه ها با قوطی خالی فوتبال بازی می کردند
صدای گریه تازه ای در خانه شان جوانه زد.مادرش می گفت این را.مگر مادر
دروغ می گوید؟می رود کنار پنجره و هوای غروب را صدا می زند.از پشت
کوه هوا سرخ می شود و نازنین با دستان زیر چانه اش نت های آخر روز را
میزان بندی می کند.با خود می گوید که شاید دوشنبه ها مرده اند.مثل مادری
که هنگام زایمان می میرد.شاید جمعه ها بدنیا آمده اند.مثل بچه یتیمی که با
آمدنش مادر میمیرد
پی نوشت: یک بوس کوچولو.بهمن فرمان آرا.از 4شنبه اکران می شود
پی نوشت 2:آسیستان آزمایشگاه کنترل بیشعور است.رحمانی با خودتم
Saturday, December 10, 2005
به هیچ کس
نشسته ام و به قانون كلي زندگي فكر مي كنم.شايد كه پيدايش كنم و بگونه اي
آنچه كه به ناروا بر من و تو مي رود را هضم كنم.اما هر چه به خانه فكرم
فشار مي آورم نتيجه اي جز بغض نيمه تركيده عايد نمي شود
كاش مي شد فهميد كه اين چه تناسبي است كه تو هر چه خوبي دنيا سخت تر
بر تو مي گيرد.خدايي كه آن بالاست به من و تو صبر دهد
راستي اينجا همه چيز دود آلود شده كه اگر غير اين بود نمي دانستم كه چطور
مي توانستي و مي توانستم هجوم وحشي خيانت را ببيني و ببينم
آخر اين كه چقدر خوشبخت است كسي كه آدم ها وقتي كه نيست خوبي هايش
را بگويند و تو خوشبختي
پي نوشت: امروز بغض مردي را شنيدم كه از شكنجه اش توسط مردان خدا
مي گفت و اينكه وقتي از كتك زدنش خسته شدند ايستادند و برويش ادرار كردند
وقتي كه جمله آخر را گفت بغضش تركيد
پي نوشت 2: ضرغامي در مجلس تشييع استاد منوچهر نوذري گفت كه آنهايي كه
خارج اند با فلاكت و در تنهايي مي ميرند اما ببينيد كه هنرمنداني كه ماندند چقدر
عزيز هستند.مردك خودت هم به اندازه من به حرفت خنديدي؟
آنچه كه به ناروا بر من و تو مي رود را هضم كنم.اما هر چه به خانه فكرم
فشار مي آورم نتيجه اي جز بغض نيمه تركيده عايد نمي شود
كاش مي شد فهميد كه اين چه تناسبي است كه تو هر چه خوبي دنيا سخت تر
بر تو مي گيرد.خدايي كه آن بالاست به من و تو صبر دهد
راستي اينجا همه چيز دود آلود شده كه اگر غير اين بود نمي دانستم كه چطور
مي توانستي و مي توانستم هجوم وحشي خيانت را ببيني و ببينم
آخر اين كه چقدر خوشبخت است كسي كه آدم ها وقتي كه نيست خوبي هايش
را بگويند و تو خوشبختي
پي نوشت: امروز بغض مردي را شنيدم كه از شكنجه اش توسط مردان خدا
مي گفت و اينكه وقتي از كتك زدنش خسته شدند ايستادند و برويش ادرار كردند
وقتي كه جمله آخر را گفت بغضش تركيد
پي نوشت 2: ضرغامي در مجلس تشييع استاد منوچهر نوذري گفت كه آنهايي كه
خارج اند با فلاكت و در تنهايي مي ميرند اما ببينيد كه هنرمنداني كه ماندند چقدر
عزيز هستند.مردك خودت هم به اندازه من به حرفت خنديدي؟
Tuesday, December 06, 2005
روز دانشجو
فریاد زدن نماید.انگار که در نسل ما اولین چیزی که سوخته است توجه به جیزی
غیر از نان داغ و آب یخ است
فردا مراسم بزرگداشتی در دانشگاه تهران برگزار می شود و بطور هم زمان از
رئیس جمهور زیبا و جاودان ما در امیرکبیر استقبال می شود
Sunday, December 04, 2005
Apply
فریادی نیست که اگر بود؛ دردی بود
قاصدک جان اینجا فصل زرد زندگیست
پست های فروش خود
و تقلای تن ها برای مبادا جا ماندن
اینجا برای فروش تن ؛ فروش من حراج کرده اند
قاصدک جای تو را دی اچ ال گرفته
و جای نامه را تمنای خرید
گله ای نیست که اگر بود گله ای این چنین گوسفندگون
چمن خوش رنگ تر را نمی بویید
قاصدک
گاه نفرین می کنم آن دمی که تو را سوی این کویر طویله سان خیزاند
تنت پاک
برو
Tuesday, November 29, 2005
آهستگی

"آهستگی متناسب با حافظه است و سرعت در تناسب با فراموشی"
میلان کوندرا -آهستگی
این روزها آهسته تر شده ام و نمی دانم که حافظه ام ؛ قدم هایم را کند
می کند و یا گام هایم حافظه را ورق می زند
هر چه هست ؛ این روزها وقت کم می آورم و خمیازه ای به حجم تمام
روزهای خستگی ام بغض کرده.بدنبال مجالی برای کشیدنش هستم
هوای شمال به سرم زده است.شاید آخر هفته رفتم اما هر چقدر که فکر
...می کنم باز هم وقت کم می آورم
Sunday, November 27, 2005
خستگی
Saturday, November 26, 2005
Red Connection

بعضی وقتها آدم توصیفی برای یک تصویر یا اتفاق پیدا نمی کند اما یک طرح به راحتی تمام حرف ها را می گوید
تصویر بالا هم جزو همین تصویر هایی است که با کلمه نمی توان توصیفش کرد اما وقتی آن را می بینی کاملا
مفهومش را حس می کنی
پی نوشت: بیشتر وبلاگ ها شده اند حرفهایی که صاحب آن می خواهد به شخص خاصی بگوید اما نمی تواند
پی نوشت2 : تعداد زیادی عکس دانلود کرده ام که هر وقت قلمم خشک باشد برایتان می گذارم
Thursday, November 24, 2005
سنفوني جنازه عاشق
هرچه بادا باد
اين پاپوش بي رنگ مرا بردار
ژاكتم رنگ قديم زندگي دارد
ولي سوز هوا سوزنده و سرما پر از درد است
عزيز لحظه هاي امشب و فردا
اگر باران پاييزي شباهنگ است و سقف خانه ام عريان وكم رنگ است
بيا اين تك كهن پيراهنم برگير و بر سر دار
مرا لبخند گرم زير چترت بس
بيا دفترچه شعرم به آتش ده
بيا حجم تهي خانه ام برگير و آتش را سراپا كن
عزيز بهتر از هر نرگس و مريم
بسوزان جان من را
هر چه بادا باد
Monday, November 21, 2005
Subscribe to:
Posts (Atom)

