محمود نوکلییر

می دونین سلول بنیادی چیه؟مدیر یکی از مدارس پسرانه با ما تماس گرفت و گفت آقا یکی از دانش آموزان ما توی زیر زمین خونش تونسته سلول بنیادی بوجود بیاره.ما گفتیم موضوع رو پیگیری کنن ؛ پیگیری کردند و دیدند که بله؛این دانش آموز پسر شانزده ساله تونسته به کمک دختر همسایه و با چند کیلو موزی که با کمک برادر بزرگ ترش از بازار خریده بود سلول بنیادی بوجود بیاره،اونم نه یکی ؛ نه دوتا ؛ بلکه خیلی

این دانش آموز جوان ما گفته که حتی بدون دختر همسایه هم می تونه سلول بنیادی بوجود بیاره؛ما بهش گفتیم که عجب،چجوری؟و اونم گفت که این جوری و ما دیدیم که بله،این کار قطعا شدنی است وحتی این تکنولوژی رو به سادگی به من هم یاد داد و الان من هم هر شب در خونه سلول بنیادی تولید می کنم.من افتخار می کنم که میانگین سنی دانشمندان سلول بنیادی ما در میان پسر ها پونزده سال و درمیان دختر خانم های ما نه ساله

8 march

پی نوشت: پنج شنبه ساعت 11 میدان ولی عصر.تجمع بزرگداشت روز زن و حمایت از حقوق زنان

Father and daughter

انیمیشنی دیدم با نام پدر و دختر از کارهای دودوک .به شدت تحت تاثیر فضای کارش قرار گرفتم.بخصوص که موسیقی متن بی نظیرش که یک دوئت پیانو و آکاردئون است و با فضای مونو کالر این انیمیشن به شدت همخوانی دارد.اگر علاقه ای به انیمیشن کوتاه دارید حتما این کار را ببینید.داستانی آرام به آرامی گردش چرخ یک دوچرخه دارد و از قضا داستان نیز با همین چرخش های چرخ های دنیا پیوندی شاعرانه دارد.در این انیمیشن کوتاه؛ صحبت از نوع نگاه سازنده به فلسفه زندگی است و هم نوایی مینور ها و ماژور ها با سردی و گرمی روزها کاملا بیننده را در خود غرق می کند
بخاطر لذتی که از دیدن این انیمیشن بردم باید این پست را می نوشتم

پی نوشت 1:پی نوشت های دو و سه کاملا خصوصی است و به بقیه خوانندگان هیچ ربطی نداره
پی نوشت2: واقعا از اینکه بهترین احساس های دنیا رو بهم هدیه میدی ممنونم. از انیمیشن هایی که بهم دادی واقعا لذت بردم

پی نوشت 3:با تو بودن خیلی لذت بخشه

Finished

تمام شد این کنکور لعنتی

بد هم از کار در نیامد

حالا می خواهم سعی کنم که لذت ببرم

می خواهم کار هایی را که دوست دارم بکنم

می خواهم فیلم بسازم

!اصلا به شما ها چه که من می خواهم چکار کنم

بدون شرح

هیشکی نمیتونه مثه من کنکور بده

خوب بالاخره رسیدم به کنکور

فقط امیدوارم که مثله همیشه بدم

در ضمن این شبکه هوشمند دوستان مخابرات وبلاگ من رو فیلتر کرده

این رو به عنوان یه افتخار در زندگیم به ثبت می رسونم

Restart

سال سه
سال عشق
سال مزمزه ترش و شیرین زندگی
سال در عرض بودن؛ بدون دلهره طول زندگی

پاسخی به چراهای آینده

فردا زیر زمین دوساله می شود
دو سال پیش ، وقتی که زیرزمین تنهاییم را ساختم؛شروع کردم به گوش کردن و فکر کردن و حرف زدن با تاریکی
آن روزها ، اگرچه زخمی از شکست یک رابطه بودم اما سرشار بودم از خواستن آرزوهای خوب و بد و احساس خواستن را در دلم لمس می کردم
امروز اما،من در انتهای چیزی مبهم ام.نمی دانم که این انتها انتهای چیست
شاید انتهای روزهای خاکستری و شروع روزهایی نو
شاید انتهای چیزی بنام رنج کشیدن
رنج کشیدن مزمنی که دارد از داخل تجزیه می کند من را
امروز ؛ مهرانی که شما میشناختید یا نمی شناختید مرده است
دیگر اثری از آن خنده ها و خنداندن ها باقی نمانده است
اعتراف می کنم که امروز هیچ چیز من را خوشحال نمی کند
تنها چیزی که دوست دارم خوشحال کردن کسی است که او را دوست دارم؛شاید هدیه ایست که خود دوست داشته ام و اکنون از هدیه دادنش به او خوشحال می شوم
من امروز از هیچ چیز لذت نمی برم
شاید برای آنکه چیز هایی که روزی از آنها لذت می بردم یا ممنوعه بود و یا خیالی
بهر حال ریشه سبز خواستن در دل من خشکیده است
اعتراف می کنم که زندگی در میان چنین مردمانی حالم را بهم می زند.مردمانی که یاد گرفته اند دروغ گفتن را و یاد گرفته اند مچ گرفتن را
اینجا هر کسی تنها و تنها به فکر این است که برای خودش بهترین وضعیت را فراهم کند و وسیله اش چندان اهمیتی ندارد و من همیشه از گدایی هر چیزی حالم بهم می خورده است
اینجا هر رابطه ای یک معامله است اما من تنها چیزی که برایم مهم است خنده های توست
من تاجر بدی هستم
اینجا کسی به تخمش هم نیست که دیگران برایش چه می کنند.همین احمد باطبی.حرف احمد ها برای خودشان است یا کمی هم به من و تو ربط دارد؟الان احمد در کماست.مطمئنم که بالای نود در صد می گویید به تخمم
من حالم از این بی تفاوتی دارد بهم می خورد
امروز من موجودی هستم که فکر هایم را مثل اسبی خسته به دنبال خودم می کشم و کلمه ای بنام رنج را زمزمه می کنم
اینها را نوشتم که شما را با روح رنجدیده درونم آشنا کنم و بدانید که چرا

Resize me

هرچقدر که فکر می کنم ، به این نتیجه می رسم که من در قبر جا نمی شوم


پی نوشت: دیروز سر خاک وحید بودم.آروم خوابیده بود

پی نوشت2:از همه دوستانی که نگران حال من می شوند و شدند ممنون

شن های ساعت

روز به روز سبک تر می شوم
روز به روز جداتر
روز به روز ؛ صداهای آن پایین مفهوم تر می شود
کم کم باید به فکر یک مترجم دیگر باشید